Kenneth MacMillan'ın ilk kez 1974 yılında sahnelenen ve Abbé Prévost'un 1731 tarihli romanından uyarlanan başyapıtı 'Manon', Londra'daki Royal Opera House sahnesinde izleyicilerle buluşmaya devam ediyor. İlk prömiyerinde başroller Antoinette Sibley ve Anthony Dowell'ın zarafetinin böylesine sert ve vahşi bir anlatıda kullanılması nedeniyle dönemin eleştirmenlerini sarsan eser, ahlaki ikilemleri ve dramatik derinliğiyle bale repertuarının en çarpıcı yapıtları arasında yer alıyor. Yapım, 19 Kasım tarihine kadar Bow Street adresindeki salonda sahnelenmeyi sürdürecek.
Eski Royal Ballet başdansçısı Laura Morera tarafından sahneye koyulan bu yeni prodüksiyon, Jules Massenet'nin zengin ve romantik kolaj müziği eşliğinde sunuluyor. Eser, arkadan hançerlemeler, cinsel şiddet ve trajik bir son barındırmasına karşın, tutkulu anlatımı ve cüretkar sanatsal vizyonuyla öne çıkıyor. İki buçuk saati aşan (iki ara dahil olmak üzere toplam 2 saat 45 dakika) temsil, 14 yaş ve üzeri izleyici kitlesine hitap ediyor.
Sahnelenen temsilde Manon karakterine hayat veren Lauren Cuthbertson, masum bir genç kızlıktan lüks düşkünü bir metresliğe ve nihayetinde toplumdan dışlanmış bir kadına uzanan çarpıcı bir dönüşüm sergiliyor. Cuthbertson'ın canlandırdığı Manon, manastır yolunda alıkonulduktan sonra kendi maddi değerinin hızla farkına varıyor. İkinci perdedeki genelev partisi sahnesinde sergilediği kraliçelere yaraşır asil duruş, karakterin gücünün ne denli geçici olduğunu da gözler önüne seriyor.
Cuthbertson'a sahnede ideal bir partnerlik sunan Matthew Ball, Manon'a yere düşen bir kitap vesilesiyle ilk görüşte aşık olan Des Grieux rolünü üstleniyor. Ball'un Manon'a kur yaptığı teknik açıdan kontrollü ve şövalyece yavaş solo performansı dikkat çekiyor. Aşkı uğruna Manon'u Louisiana bataklıklarına kadar takip eden romantik öğrenci portresi çizen Ball, özellikle yatak odası sahnesindeki ikili dansta (pas de deux) sergilenen zarafetle beğeni topluyor.
Eserin dramatik örgüsünde Des Grieux'nün erdemli tavırlarına karşın Manon ile günahkar bir hayata kaçması ve Manon'un kürkler ile elmaslar vadeden ayak fetişisti Monsieur G.M. (Ryoichi Hirano) tarafından ayartılmayı fazla hızlı kabul etmesi olay örgüsündeki çarpıcı kırılmaları oluşturuyor. Öte yandan Manon'un fırsatçı kardeşi Lescaut rolünde, emeklilik öncesi sondan bir önceki temsilini gerçekleştiren Valentino Zucchetti sahne alıyor. Zucchetti'nin ikinci perdedeki sarhoş solosu ve metresi rolündeki Leticia Dias ile gerçekleştirdiği pas de deux, karakterin kontrolü kaybetmesini ve sınıfsal yükselme hırsını mizahi ama trajik bir dille yansıtıyor.
Koreograf MacMillan'ın kalabalık topluluk sahnelerindeki katmanlı yaklaşımı, yapımda önemli bir yer tutuyor. Manon'un ilk ulaştığı handa kürkler ve dev şapkalar içindeki kadınlarla paçavralar içindeki yoksulların karışımı, genelevde müşterilerin yere attığı paraları kapışan kadınlar ve limanda saçları kesilmiş sürgün kadınların geçit töreni gibi sahneler toplumsal uçurumları gözler önüne seriyor. Nicholas Georgiadis'in hanı derme çatma çadır kente dönüştüren paçavralarla bezeli dekor tasarımı yoksulluğun varlığını sürekli hissettirirken, Jacopo Pantani'nin tasarladığı hastalıklı ve parlak ışıklar finaldeki trajedinin altını çiziyor.
Prodüksiyon genel kadrosunda Lauren Cuthbertson ve Matthew Ball'un yanı sıra Mayara Magri, Reece Clarke, Akane Takada ve Cesar Corrales gibi sanatçılar da yer alıyor. Bilet fiyatları 46 sterlinden başlayan yapım, West End sahnesinde 19 Kasım'a kadar sanatseverlerin ziyaretine açık kalacak.